Uit ons nieuwsoverzicht:

Veel vraag naar vinyl geluidsdragers

De jongsten onder ons denken bij vinyl wellicht aan vloerbedekking, maar vinyl wordt vanouds ook gebruikt voor de productie van grammofoonplaten. Dan moet men denken aan de tijd voor de CD, dus voor 1982. Op Wikipedia vinden we: Een grammofoonplaat is een geluidsdrager die op een grammofoon wordt afgedraaid. Het is een platte schijf waarbij aan beide kanten een spiraalvormige groef is geperst die van de rand naar dicht bij het midden loopt en waarin geluidsinformatie is opgenomen in de vorm van kleine horizontale afwijkingen. Deze uitslagen naar links en rechts kunnen met een naald op de ronddraaiende plaat worden afgetast en hoorbaar worden gemaakt.
Afgelopen maandag bezochten Martin Staffhorst en Anne Veen onze sociëteit. Anne Veen was ooit lid van De Vereeniging en Martin Staffhorst is zoon van een oud-lid. Bijna een thuiswedstrijd van Utrechters onder elkaar. Martin en Anne hebben een onderneming (winkel) onder de naam Muziek Staffhorst Vinyl op het Willem van Noortplein, waar zij vinyl grammofoonplaten verkopen aan de echte liefhebbers van deze platen. Martin memoreert: “Tachtig jaar geleden begon mijn grootvader met de Staffhorst onderneming, met radio, TV, piano’s en orgels. Iedereen in Utrecht kende zijn onderneming, en nu, na tachtig jaar, is er een winkel voor vinylplaten.” De platen worden in Haarlem geperst en het bijzondere aan de vinyl is de emotie van ‘de hoes, de plaat, het opleggen en beluisteren’, in tegenstelling tot het ‘streamen van spotify’. In de winkel werken een negental muziekstudenten als verkopers, die hun enthousiasme met gemak op het publiek overbrengen. De inrichting van de winkel omvat naast de bakken met platen ook schilderijen, zeefdrukken en kaarsen, een intieme sfeer. Voor het buitengebeuren en om feesten op te luisteren is er een platenbakfiets.
Martin nodigt de Heeren toehoorders uit om op een vrijdagnamiddag naar zijn winkel te komen om iets uit de vinylcollectie te beluisteren. Die uitnodiging wordt met applaus beloond.

Tekst: Peter Nekkers