Uit ons nieuwsoverzicht:

Secularisering vanuit Rooms perspectief

Hoe nu verder? Dit was een van de vragen die aartsbisschop Wim Eijk probeerde te beantwoorden tijdens zijn lezing op 29 april voor sociëteit “De Vereeniging”.

De aartsbisschop wekt in de media niet de indruk snel geëmotioneerd te raken en dat beeld werd bevestigd tijdens zijn praatje. Geen hartstochtelijk betoog, maar een vrij koele, feitelijke analyse. De echte secularisering van Nederland begon volgens de eminentie in de tweede helft van de jaren ’60 van de vorige eeuw. Vanuit zijn persoonlijke observatie: toen hij aan de middelbare school begon gingen al zijn klasgenoten iedere week naar de kerk, in zijn eindexamenklas waren dat er nog twee.

De oorzaken van de secularisering en de vraag of de kerk daar zelf aan heeft bijgedragen, of niet, kwamen niet aan de orde. Blijkbaar is de secularisering een gegeven waar de kerk geen invloed op heeft.

Terug naar de analyse. De huidige situatie waarin de kerk zich bevindt, is het gevolg van keuzes die toen, vijftig jaar geleden, zijn gemaakt, maar die nog wel doorwerken in de generaties daarna. Vandaar dat het aantal gelovigen nog wel daalt, hoewel de grote seculariseringsgolf volgens de aartsbisschop inmiddels achter ons ligt.

Het grote probleem waar de kerk mee worstelt is de individualisering. Moderne katholieken lijken meer op zoek naar sociale banden en gezellig samenzijn, maar hebben nauwelijks een inhoudelijke band. De kerk is goed georganiseerd, maar het ontbreekt aan spiritualiteit. Maar ook nu kwam de vraag niet aan de orde of de kerk daar misschien zelf ook, deels, debet aan is.

Eigenlijk was zijn bezoek aan de sociëteit een bevestiging van zijn verhaal: goed voor de sociale banden en het gezellig samenzijn, maar inhoudelijk en spiritueel weinig verrassend, althans voor schrijver dezes.

Tekst en foto: Hans-Peter Lassche