Startpagina > nieuwsoverzicht > Kindermishandeling gaat ons allen aan

Kindermishandeling gaat ons allen aan

Nieuwsoverzicht

donderdag 28 september 2017

Op maandag 18 september was dr. Joke Meulmeester, vertrouwensarts bij Veilig Thuis, het advies- en meldpunt huiselijk geweld en kindermishandeling, te gast bij sociëteit “De Vereeniging”. Kindermishandeling gaat namelijk iedereen aan. Het tegengaan van kindermishandeling kan alleen succesvol zijn wanneer de omgeving de signalen herkent en bereid is hier iets mee te doen.

Kindermishandeling gaat veel verder dan kinderen die door hun ouders ernstig lichamelijk mishandeld worden. Kindermishandeling is, volgens de definitie van de Jeugdwet, “elke vorm van voor de minderjarige bedreigende of gewelddadige interactie van fysieke, psychische of seksuele aard die de ouders of anderen personen ten opzichte van wie de minderjarige in een relatie van afhankelijkheid en van onvrijheid staat, actief of passief opdringen, waardoor ernstige schade aan de minderjarige wordt berokkend in de vorm van fysiek letsel of psychische stoornissen.”

Naast lichamelijke mishandeling als de meest in het oog springende vorm kan kindermishandeling zich ook in andere vormen voordoen, namelijk als lichamelijke verwaarlozing, psychische (emotionele) mishandeling of verwaarlozing, seksueel misbruik of doordat het kind getuige is van huiselijk geweld.

Natuurlijk heeft de overgrote meerderheid van de ouders het beste voor met hun kind. Toch zijn er, volgens cijfers uit 2011, jaarlijks 118.000 kinderen slachtoffer van kindermishandeling en overlijden er veertig tot vijftig kinderen per jaar aan de gevolgen van kindermishandeling.

Deze cijfers laten zien dat het hier niet gaat om een marginaal probleem, of om opgeklopte politieke correctheid. Het kan zich overal voordoen en daarom was het zo gek nog niet om dr. Meulmeester ook eens bij de sociëteit haar verhaal te laten doen. De omgeving speelt namelijk een doorslaggevende rol bij het herkennen en vervolgens bespreken of melden van kindermishandeling. Dan is het wel zo handig om te weten wat mogelijke signalen zijn. Blauwe plekken, littekens of gebroken ledematen zijn voor iedereen zichtbaar, maar het kan ook gaan om bijvoorbeeld achterblijvende groei, matige algehele gezondheid, slechte verzorging, het niet-zindelijk zijn of eetproblemen of om gedragssignalen zoals somberheid, lusteloosheid, hyperactiviteit, agressie of het zich terugtrekken. Deze signalen moeten worden beoordeeld in samenhang met de leefomgeving van het kind.

Veilig Thuis bestaat sinds 2015 en is de opvolger van het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling (AMK). Het is niet alleen een meldpunt, maar heeft ook de taak meldingen te onderzoeken en te beoordelen en te bepalen of vervolgstappen nodig zijn. Iedereen die een vermoeden heeft van kindermishandeling in zijn of haar omgeving kan om advies vragen of een melding doen. Een adviesverzoek kan anoniem, bij een melding zijn de gegevens van de melder wel bekend bij Veilig Thuis, maar worden ze niet altijd met het betreffende gezin gedeeld.

Veilig Thuis begrijpt heel goed dat mensen huiverig zijn om een melding te doen: ze zijn niet honderd procent zeker van hun zaak, ze zijn bang dat een melding het kind verder in de problemen brengt, ze voelen loyaliteit naar betrokkenen. Echter, Veilig Thuis is een professionele organisatie waar alle meldingen serieus en zorgvuldig worden behandeld, en daarom luidt het advies: liever tien keer te veel bellen dan één keer te weinig.

Tekst: Hans-Peter Lassche